Story

posted on 31 Mar 2008 22:25 by mildman

ในมุมหนึ่ง ... อีกมุมหนึ่ง

ในมุมหนึ่ง...
หลายครั้งที่ฉันแอบมองหน้าเค้าเวลาที่เค้าเผลอ...
เค้าน่ารักมาก แต่ทำไมนะเค้าถึงไม่เคยแม้จะชำเลืองมองฉันเลย

หลายครั้งที่เค้าคุยกับผู้หญิงคนอื่น แต่ฉันกลับรู้สึกหึงไปมากมาย...
ทั้งที่เราเป็นแค่เพื่อนกัน..แต่เค้ากลับไม่เคยแคร์ความรู้สึกฉันเลย

หลายครั้งที่ฉันสารภาพอย่างอ้อม ๆ กับเค้าว่าฉันแอบหลงรักผู้ชายคนนึงอยู่...
เค้าก็รับฟัง แล้วหัวเราะแล้วบอกว่า.. ดีแล้วล่ะที่เธอมีความรัก .. แต่ใครน๊อ จะเป็นผู้ชายที่โชคร้ายคนนั้น

หลายครั้งที่ฉันแกล้งทำสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น เพื่อหวังให้เค้ามีความรู้สึกว่าหึงบ้าง
แต่เค้าก็ไม่เคยจะยินดียินร้ายสักนิด.. มิหนำซ้ำยังเข้าไปคุยกับผู้ชายคนนั้นอย่างดีหน้าตาเฉย

หลายครั้ง ที่ฉันถามเค้าว่า ถ้าเกิดว่า เธอรู้สึกรักใคร
แล้วเค้าไม่เคยรักตอบ หรือแม้แต่จะมองมาเลย เธอจะรู้สึกอย่างไร.. เค้ากลับตอบว่า "เรื่องของผม"

หลายครั้ง ที่ฉันไม่สบาย ฉันแค่อยากได้ยินคำว่า...
ทานยาหรือยัง เป็นห่วงนะ.. แต่เค้ากลับแค่มองแล้วก็เดินผ่านไป

หลายครั้งที่ฉันอยากให้เค้าเดินไปส่งที่ป้ายรถเมล์...
แต่เค้าบอกว่า.. ไม่ดีหรอก เดี๋ยวแฟนเห็น

หลายครั้งที่ฉันโทรไปหาเค้า พยายามคุยแบบเพื่อนเพื่อให้เค้าไม่อึดอัดแต่เค้ากลับพูดมาว่า...
ทำไมถึงต้องโทรมาด้วย.. อย่าทำให้ผมต้องพูดอะไรที่จะทำให้คุณรู้สึกไม่ดีออกไปนะ..

หลายครั้งที่ฉันอยากจะบอกความในใจออกไปให้เค้าได้รับรู้สักที...
แต่ทุก ๆคำที่ฉันได้รับจากเค้ามันเพียงพอแล้ว.. ฉันไม่ต้องการที่จะบอกอะไรเลยกับเขา ฉันไม่เกลียดเค้าหรอก
เพราะคนเรา มีสิทธิ์ที่จะเลือกรักหรือเกลียดได้.. ห้ามหัวใจกันไม่ได้หรอก...

แต่ต่อไปนี้ฉันคงไม่กล้าที่จะมองเธอแล้วหล่ะ ไม่คุย ไม่โทรไป หรือทำให้เธออึดอัดใจใด ๆทั้งสิ้น
ลาก่อนนะคนดี.. และลาก่อน ความรักของฉัน...


อีกมุมหนึ่ง...
หลายครั้งที่ผมรู้สึกว่าคุณแอบมองผมอยู่.. คุณรู้มั้ยว่ามันทำให้ผมไม่กล้าแม้จะสบตาคุณ... คุณน่ารักมาก
ผมไม่เคยใจสั่นแบบนี้มาก่อนเลย สายตาคุณทำไมถึงได้ทำให้ผมเป็นได้ขนาดนี้นะ...

หลายครั้งที่ผมต้องพยายามคุยกับผู้หญิงคนอื่น ๆ เพื่อไม่ให้คิดกับคุณมากไปกว่านี้
แต่ผมห้ามหัวใจตัวเองไม่ได้เลย ทำไมนะ...

หลายครั้งที่คุณบอกผมว่า คุณแอบหลงรักผู้ชายคนหนึ่งอยู่...
คุณรู้ไหม หัวใจผมมันเจ็บปวดแค่ไหน ทำไมถึงไม่เป็นผมนะ

หลายครั้งที่ผมเห็นคุณสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น.. ผมทรมานมากเลยรู้ไหม...
ผมรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า คุณมีแฟนแล้วสินะ... สำหรับผม เพื่อนเท่านั้นที่คุณรู้สึกสินะ แต่ผมก็ยอมได้...เพื่อคุณ...

ทุกครั้งที่คุณถามผมว่า ถ้าผมไปหลงรักใครโดยที่เค้าไม่เคยมองเลย
ผมจะทำยังไง ผมตอบคุณไปแล้วนะ "เรื่องของผม"
คุณรู้มั้ยว่านั่น เป็นคำพูดที่ผมตอบกับตัวเอง นั่นสินะ เรื่องของผม ที่จะรักผู้หญิงคนนี้โดยที่เค้าไม่เคยสนใจผมเลยแม้แต่น้อย

ทุกครั้งที่คุณไม่สบาย คุณรู้มั้ยว่าถ้าผมเจ็บแทนคุณได้ ผมจะไม่รอช้าเลย..
คนดี.. คุณรู้มั้ยว่าผมมองเห็นเค้าคนนั้นเอายามาให้คุณ ผมไม่อาจทนดูภาพนั้นได้เลย...
อยากเข้าไปชกหน้าเค้า แต่ก็ทำไม่ได้ ..ผมถึงได้แค่มองแล้วก็เดินจากไปอย่างเงียบ ๆ
คุณคงไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าผมยืนมองอยู่นานแค่ไหน ด้วยหัวใจที่ปวดร้าว ถุงยาในมือผมมันร่วงลงตอนไหนไม่รู้...

ทุกครั้งที่คุณบอกว่า จะให้ผมไปส่งคุณที่ป้ายรถเมล์..รู้มั้ยผมตื่นเต้นมากที่จะได้ไปส่งคุณ
แต่ผมคงไม่ไปส่งคุณแค่ป้ายรถเมล์หรอก.. ผมอยากส่งคนที่ผมรักให้ถึงบ้านเลย
แต่พอนึกถึงหน้าผู้ชายคนนั้น แฟนคุณคนนั้น ผมไม่อยากให้คุณมีปัญหา ผมไม่อยากให้แฟนคุณเข้าใจผิด..
ผมถึงได้บอกกับคุณว่า ไม่ดีหรอก เดี๋ยวแฟนเห็น...

หลายครั้งที่คุณโทรหาผม.. หัวใจผมมันเต้นตามเสียงของโทรศัพท์
ผมไม่อยากรับโทรศัพท์คุณเลย.. ผมไม่อยากให้ใจผมมันรักคุณไปมากกว่านี้อีกแล้ว มันทรมาน
และในที่สุดผมก็ไม่อาจทนรอให้มันดังอย่างนั้นได้อีกแล้ว ผมรับและตัดสินใจบอกคุณไปว่า
อย่าทำให้ผมต้องพูดอะไรที่จะทำให้คุณรู้สึกไม่ดีเลย...
(คุณรู้อะไรมั้ย เพราะผมกลัวว่า ผมจะสารภาพความในใจกับคุณ ที่มันเก็บไว้มานานออกไป ผมกลัวใจตัวเองเหลือเกิน
ถ้าผมเผลอพูดออกไป คุณคงรู้สึกไม่ดี คงเกลียดผมและเดินจากผมไป ผมไม่อยากให้คุณเดินจากผมไปไหนทั้งนั้น
ผมรักคุณนะ...)

แต่หลังจากวันนั้น ทำไมคุณถึงเมินเฉยกับผมนัก คุณรู้มั้ย สายตาที่คุณมองผมอย่างเย็นชานั้นน่ะ
มันทำให้ผมไม่เป็นอันทำอะไร เป็นเหมือนเดิมได้มั้ยคนดี กลับมาเหมือนเดิมกับผมได้มั้ย
แม้จะเป็นแค่เพื่อนกับคุณ เหมือนเดิมอย่างที่เคยเป็นแค่นี้ผมก็สุขใจแล้ว
...เพราะอะไร บอกผมสักคำ...

บางทีสิ่งที่คุณเห็น หรือสิ่งที่คุณคิด
จริง ๆแล้วมันอาจไม่ได้เป็นแบบนั้นเลย... คุณรักใครทำดีกับเขาให้มาก ๆ
เพราะเค้าก็อาจจะพยายามทำดีเพื่อคุณอยู่ก็ได้
โดยที่คุณก็ไม่เคยรู้เลย...